O nama

Koreni orgnizovanog lovstva na području današnje teritorije lovišta „Mojsinjske planine“ kojim gazduje LU “Hajduk Veljko“ pojavljuju se krajem 19. veka, kao i u drugim delovima Srbije: Beograd, Kragujevac, Niš, Negotin, Šabac. Dana 07. jula 1900. godine na dan pravoslavnog hrišćanskog praznika Sveti Jovan na zboru Lovačkog udruženja u Ražnju, osnovano je Lovačko udruženje za srez ražanjski, koji je obuhvatao i područje današnjeg lovišta „Mojsinjske planine“. Za prvog predsednika Upravnog odbora izabran je g. Petar Mitrović, trgovac iz Ćićevca. Ovo udruženje postoji i radi do Prvog svetskog rata. Nakon toga, tačnije 31.jula 1924. godine, grupa viđenijih ljudi iz Ćićevca, njih 29, osniva lovačko udruženje pod današnjim imenom „Hajduk Veljko“, koje radi do današnjeg dana bez prestanka, osim za vreme trajanja Drugog svetskog rata. Na osnivačkoj skupštini 31.07.1924. usvojen je normativni akt „Lovačka pravila“, koji je u to vreme imao snagu i ulogu današnjeg Statuta lovačkog udruženja, a po kome su izabrani organi i tela LU. Od osnivanja LU „Hajduk Veljko“ pa do početka Drugog svetskog rata sačuvana su dokumenta o radu udruženja, na osnovu kojih se može reći da je ovo bio zlatni period u postojanju udruženja. Nakon završetka Drugog svetskog rata udruženje nastavlja sa radom i to stalnom uzlaznom linijom pre svega u povećanju brojnog stanja divljači, imovine, lovno-tehničkih objekata, kao i broja članova udruženja, a što dokazuje između ostalog i Zlatni orden Lovačkog saveza Srbije, dodeljen ovom udruženju 1996. godine.

Rad udruženja organizovan kroz rad osam lovačkih sekcija: Ćićevac, Stalać, Lučina, Pojate, Pločnik, Grad Stalać, Mrzenica i kao jedna lovačka sekcija za naseljena mesta Mojsinje, Braljina i Trubarevo, sa ukupno oko 350 članova udruženja.

Udruženje gazduje sa oko 12.570 hektara, lovište je na manjoj površini ravničarsko, oko reka Velike, Južne i Zapadne Morave. Ostala površina lovišta je na brdskom terenu sa nadmorskom visinom ispod 500 metara. Lovište presecaju navedene reke, međunarodna pruga, međunarodni auto-put E-5, kao i jedan magistralni i dva regionalna puta.

U lovištu su prisutne autohtone vrste lovostajem zaštićene divljači: srna, divlja svinja, zec, fazan, jarebica. Od preletne divljači vredi pomenuti prepelicu i šumsku šljuku. Od dlakavih predatora prisutni su: vuk, šakal, lisica, kuna i divlja mačka.

Od nepokretne imovine udruženje poseduje u Karađorđevoj ulici u Ćićevcu zgradu sa dve kancelarije površine 35 kv.metara, za administrativne poslove.

 

Fazanerija

Lovačko udruženje ima svoju fazaneriju, koja se nalazi u Ćićevcu na kraju ul. Nikole Tesle, na udaljenosti oko 300 metara od naseljenog mesta. Površina parcele na kojoj se nalaze objekti je 33 ara, a od toga je 2100 kvadratnih metara pod volijerom, a na preostaloj površini smeštena su dva objekta različitih namena. Lovačka kuća sa kuhinjom, kancelarijom, sobom i hladnjačom za privremeni smestaj odstreljene divljači izgrađena je u periodu od 08.05.2003. godine do 21.05.2004. godine. Objekat za komercijalne svrhe, površine 350 kvadratnih metara izgrađen je u periodu 16.06.2005. godine do 12.04.2008. godine, a sastoji se od tri nivoa. Na prvom je magacinski prostor, na drugom sala za sastanke i svečanosti, a na trećem kompletno opremljene sobe za lovce turiste. Oba objekta su izgrađena sredstvima LU uz manju pomoć sponzora. U sklopu fazanerije nalazi se i njiva površine 30 ari kupljena sredstvima LU, na kojoj se proizvodi hrana za divljač. 

Lovište

Lovačko udruženje “Hajduk Veljko”, sa sedištem u Ćićevcu, gazduje lovištem “Mojsinjske planine” ukupne površine 12.370 ha, od čega lovne površine obuhvataju 11.203 ha. Lovište se prostire na celoj površini opštine Ćićevac, a sačinjavaju ga sekcije: Ćićevac, Pojate, Pločnik, Lučina, Stalać, Grad Stalać – Mrzenica, Trubarevo – Braljina – Mojsinje.

Udruženje ima 264 aktivna člana.

Stalno gajene vrste divljači u lovištu “Mojsinjske planine” su srna, zec, fazan i poljska jarebica. U lovištima se nalaze i divlja svinja, grlica, divlji golub, divlja patka, šumska šljuka, divlja guska.

Lovište u funkciji ima sledeće lovne objekte: 10 stabilnih čeka, 18 čeka na drvetu, 8 hranilišta za srneću divljač, 26 solišta i dva prihvatilišta za fazanske piliće površine 8 ha.
.
Stručna služba ima upravnika lovišta, stručno lice i lovočuvara.